เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 472 มู่เจวี๋ยเจิงหึงหวง
คดีเมืองซื่อสุ่ย มู่เจวี๋ยเจิงยังไม่ได้เปิดเผยว่าเป็นฝีมือของไท่ซ่างหวง แต่ก็คืนความบริสุทธิ์ให้ผู้บริสุทธิ์คนอื่น ๆ โดยเฉพาะบิดาแท้ ๆ ของเวินจิ่นอวิ๋น
มู่ฉือเข้าร่วมพิธีขึ้นครองราชย์ด้วย เรื่องนี้เป็นคำขออย่างหนักแน่นของมู่เจวี๋ยเจิง
เขาบอกว่านี่เป็นช่วงเวลาสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา นางต้องมาเป็นพยานให้ได้
เมื่อสวมฉลองพระองค์มังกรแล้ว ทั้งร่างของเขาก็ดูสง่าผ่าเผยขึ้นไม่น้อย
ทว่าเมื่อมองไปทางเสด็จพี่หญิง เขากลับพบว่าเสด็จพี่หญิงไม่ได้มองตนเลยแม้แต่น้อย แต่กำลังมองไปทางเวินจิ่นอวิ๋น
มู่เจวี๋ยเจิงรู้สึกหึงหวงอยู่บ้าง
แต่เขาก็ยอมรับว่า ราชครูหน้าตาดีกว่าตนจริง ๆ
แม้สวมชุดขุนนางสีครามเข้ม ก็ยังสง่างามประหนึ่งหยกงาม ทั้งยังมีบรรยากาศราวกับเซียนผู้ถูกเนรเทศ
เวินจิ่นอวิ๋นเงยหน้าขึ้น ก็สบเข้ากับสายตาที่องค์หญิงทอดมองมา