กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 436 ชอบท่านย่าอยู่บ้าง
เมื่อคำนึงว่าสะใภ้หลานยังต้องกลับจวนไปกินมื้ออาหาร ท่านผู้เฒ่าจึงไม่ได้รั้งพวกเขาไว้นาน
หลังออกจากเรือนชิงสุ่ย ร่างกายของมู่ฉืออ่อนล้า ทว่าจิตใจกลับเบิกบานยิ่ง
“พี่เหยียนจือ ข้าชอบท่านย่าอยู่บ้าง”
เวินจิ่นอวิ๋นยิ้มบาง ๆ
“ท่านย่าก็ชอบเจ้ามากเช่นกัน”
มู่ฉือคล้องแขนเขา พลางยิ้มหวาน “เพราะข้างดงาม เสด็จพี่สะใภ้บอกว่า เพียงพบหน้าข้าครั้งแรกก็ชอบแล้ว นั่นก็เพราะข้างดงาม”
สีหน้าภาคภูมิใจเล็ก ๆ ของนางไม่ได้ดูโอ้อวดตนเองแม้แต่น้อย กลับดูเลื่อนลอยนิด ๆ เสียด้วย
เวินจิ่นอวิ๋นกลั้นหัวเราะไม่อยู่ โอบเอวนางเข้ามา พลางเอ่ยกลั้วหัวเราะ
“เยาเยางดงามจริง ๆ”