กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 433 เมืองซ่างเหยา พบจิ่งเยี่ยน
แสงดาวพร่างพราว เปล่งประกายเคียงจันทรา
หลังจากนั้น องค์หญิงน้อยก็กริ้วจนระเบิดอารมณ์ออกมายกใหญ่
ร่างกายเหนียวเหนอะหนะ แต่กลับอาบน้ำไม่ได้
เสื้อผ้าที่เปื้อนแล้วนางไม่อยากสวม ทว่าก็ไม่มีตัวเลือก
นี่ช่างเป็นวันคล้ายวันเกิดที่ย่ำแย่เหลือเกิน
โรงเตี๊ยม
ฉู่อันเหอกับหนานกงยืนอยู่หน้าประตูใหญ่ ชะเง้อมองไปไกล
เมื่อเห็นใต้เท้ากับองค์หญิงกลับมา ทั้งสองก็ตรงเข้าไปหาพร้อมใจกันโดยมิได้นัดหมาย
คนหนึ่งรับหน้าที่จูงม้า อีกคนรับหน้าที่คุ้มกัน