กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 418 จวนอ๋องฮุ่ยคลายผนึก
ยามเสี่ยวเฉวียนจื่อกลับมา เขาก็โล่งใจที่ในห้องไม่มีแสงไฟ
“ใต้ฝ่าพระบาท น้ำมาแล้ว บ่าวรับใช้จะเช็ดตัวให้ท่านเดี๋ยวนี้”
“พวกเขาทุบตีเจ้าหรือ” น้ำเสียงของมู่เจวี๋ยเจิงขุ่นมัว ราวกับจะเดือดดาลขึ้นมาในพริบตา
เสี่ยวเฉวียนจื่อรีบปฏิเสธทันควัน
“ไม่ ไม่ ไม่มีเรื่องเช่นนั้น พวกเขาไม่ได้กลั่นแกล้งบ่าวรับใช้”
มู่เจวี๋ยเจิงจ้องมองความมืด สองมือกำแน่น
ค่ำคืนนี้นับว่าสงบเรียบร้อย
ทว่าในวันต่อ ๆ มา เสี่ยวเฉวียนจื่อมีแต่บาดแผลใหม่ซ้อนทับบาดแผลเก่าทุกวัน
ที่แท้เหล่าองครักษ์ในคืนนั้นกลับภาคภูมิใจที่ได้รังแกผู้อื่น จึงนำเรื่องนี้ไปเล่าให้คนอื่นฟัง