เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 395 เผยฮู่สารภาพความรู้สึกที่แท้จริง
สายลมริมแม่น้ำเย็นสบาย ราวกับช่วยพัดความหงุดหงิดในใจให้จางหาย
เย่เซี่ยนเฟิงเล่าประสบการณ์เอาชีวิตรอดจากความตายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เยือกเย็นประหนึ่งกำลังเล่าเรื่องของผู้อื่น
“…ช่วงนั้นมักมีทหารหายตัวไปอย่างลึกลับ เมื่อนับรวมกันแล้วกลับมีมากกว่าหนึ่งร้อยคน ข้าเคยรายงานเรื่องนี้ไปแล้ว แต่กลับไม่มีความคืบหน้าทุกครั้ง
“คืนนั้น กองทัพชายแดนของเผ่าอาชื่อเล่อจู่ ๆ ก็เปิดฉากบุกโจมตีพวกเรายามค่ำคืน การศึกครั้งนั้นยากลำบากเป็นพิเศษ พวกเขาไม่ได้ใช้เพียงดาบกระบี่ แต่ยังใช้ยาพิษในสนามรบด้วย
“พวกเราเคยขอให้ราชสำนักส่งกำลังเสริม แต่กลับไม่ได้รับคำตอบเสียที
“ยามถูกล้อมจนไร้ทางหนี พวกเขาอาศัยกระแสลมปล่อยควันพิษออกมาจำนวนมาก
“ท้ายที่สุด กำลังเสริมก็มาถึง