บทที่ 390 ฉู่อันอีวุ่นวายใจจนต้องฟ้อง

บทที่ 390 ฉู่อันอีวุ่นวายใจจนต้องฟ้อง

เมื่อม่านราตรีคลี่คลุม เหล่าทหารทั้งกองทัพก็นั่งล้อมวงกันเป็นกลุ่ม ๆ กินเนื้อกันอย่างเอร็ดอร่อย ทว่าไม่มีใครกล้าดื่มสุรา

เพียงเพราะดื่มสุราแล้วจะเสียงาน

หากคนเป่ยเหลียงย้อนกลับมาโจมตี พวกเขาดื่มสุราเข้าไปจนเดินไม่ตรงทาง แล้วจะพูดถึงการถือศัสตราวุธให้มั่นได้อย่างไร

บุรุษฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งมารวมตัวกัน ย่อมต้องพูดถึงสตรี

เพียงเพราะพวกเขาประจำการอยู่ในแดนเหนือ จึงอดคิดถึงวันเวลาที่มีภรรยาและลูก ๆ อยู่พร้อมหน้าไม่ได้

ส่วนคนที่ยังไม่แต่งภรรยายิ่งคาดหวังมาก อยากสร้างผลงานในสนามรบแล้วกลับบ้านเกิดไปแต่งกับสาวงามสักคน

ท่านแม่ทัพอาวุโสสือได้ยินคนเหล่านั้นคุยกัน จึงถามเย่เซี่ยนเฟิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างเป็นกันเองว่าเมื่อใดจะแต่งภรรยา หากยังไม่มีคนถูกใจก็จะช่วยแนะนำให้