บทที่ 366 กอดเขาต่อหน้าผู้คน แล้วยังจะจูบเขาอีก

บทที่ 366 กอดเขาต่อหน้าผู้คน แล้วยังจะจูบเขาอีก

บนทางเดินยาวสำหรับออกจากวัง มู่ฉือมองเห็นเงาร่างคุ้นตาอยู่ไกล ๆ

ในเวลาเดียวกัน เวินจิ่นอวิ๋นที่เดินมาจากอีกฟากก็มองเห็นนางเช่นกัน

เพียงแต่ฝั่งเขาไม่ได้มีเพียงเขาคนเดียว ยังมีขุนนางชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายสำเร็จราชการอีกหลายคนที่เข้าวังมาพร้อมกัน

เมื่อครู่พวกเขายังหารือเรื่องสำคัญอยู่ พอเห็นองค์หญิงอันหยางผู้เลอโฉมต่างก็หันไปมองราชครูเวินพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว

เวินจิ่นอวิ๋นเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว จงใจเว้นระยะห่างจากคนอื่น

“พี่ไท่ฟู่…” มู่ฉือยืนตรงหน้าเขา โดยไม่สนใจว่ายังมีคนนอกอยู่ตรงนั้น ก็โผเข้ากอดเขาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

เวินจิ่นอวิ๋นไม่คาดคิดว่านางจะกอดตนขึ้นมากะทันหันในสถานการณ์เช่นนี้ แต่ก็รับนางไว้ตามสัญชาตญาณ มือข้างหนึ่งโอบไหล่นาง

ครั้นได้สติ เขาก็เตือนทันที