กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 359 พี่เหยียนจือ สุขสันต์วันเกิด
เวินจิ่นอวิ๋นโอบเด็กสาวในอ้อมแขนเบา ๆ แสดงความรู้สึกของตนอย่างพอดี
“องค์หญิง กระหม่อมไม่อยากให้มีสิ่งใดมาขวางกั้นระหว่างเรา
“อย่างเช่นตอนนี้ มีไม้แกะสลักคั่นกลางระหว่างเรา กอดกันเช่นนี้แล้วองค์หญิงรู้สึกสบายหรือไม่?”
มู่ฉือมองเวินจิ่นอวิ๋นด้วยสีหน้าไม่พอใจ
อีกฝ่ายจ้องนัยน์ตาของนาง ก่อนกล่าวต่ออย่างจริงจังยิ่ง
“ไม้แกะสลักเป็นสิ่งกีดขวางที่มองเห็นได้ แต่ระหว่างเรายังมีสิ่งกีดขวางที่มองไม่เห็นอีก
“เมื่อครู่องค์หญิงไม่อยากให้กระหม่อมไปพบตานเหนียง
“องค์หญิงทราบหรือไม่ว่า สิ่งที่องค์หญิงไม่ปรารถนา กระหม่อมเองก็ไม่ปรารถนาเช่นกัน?
“วันนั้นที่หุบเขาหนานสือ องค์หญิงสะบัดมือกระหม่อมแล้วไปกอดองครักษ์เผย กระหม่อมรู้ว่าตอนนั้นองค์หญิงร้อนใจ จึงไม่คิดถือสา