บทที่ 357 ฮองเฮาบีบคั้นพระสนมเอกหลานจนสิ้นพระชนม์

บทที่ 357 ฮองเฮาบีบคั้นพระสนมเอกหลานจนสิ้นพระชนม์

คราวนี้เวินจิ่นอวิ๋นควบคุมตนเองไม่อยู่เล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าร่างกายเริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ก็รีบข่มใจหยุดลง

เขาพิงไหล่หญิงสาว นึกถึงเสียงแผ่วเบาที่นางเปล่งออกมาเมื่อครู่ มุมปากพลันยกยิ้ม

“องค์หญิง กระหม่อมชอบเสียงของเจ้ามาก ชอบเสียจน……เกินกว่าจะบรรยาย”

ลมหายใจของเขายังคงหนักหน่วง รินรดอยู่บนซอกคอนางทั้งหมด

มู่ฉือรู้สึกไม่สบายตัวอยู่บ้าง จึงขมวดคิ้วแล้วผลักเขา

เวินจิ่นอวิ๋นกลับเชยคางขึ้น จุมพิตลำคอนางหลายครั้ง

จุมพิตแผ่วถี่ช่วยบรรเทาแรงปรารถนาที่เขากำลังข่มกลั้นอยู่ในขณะนี้

แต่ด้วยเหตุนี้ ร่างกายของเขาจึงยิ่งร้อนขึ้น ราวกับเตาไฟที่แนบชิดกับนาง

มู่ฉือยิ่งรู้สึกไม่สบายตัว