บทที่ 350 ขับมู่ชิงชิงออกจากวัง

บทที่ 350 ขับมู่ชิงชิงออกจากวัง

มู่ฉือไม่เคยคิดเลยว่าสักวันหนึ่งอาฮู่จะจากนางไป

รอยยิ้มบนใบหน้านางหายไป เหลือเพียงความประหลาดใจและความไม่ยินยอม

เผยฮู่หลุบตาลง ไม่สบตานาง

ในห้องหนังสือเงียบสงัด ลมเหนือหนาวเย็น ต้นไม้ใบหญ้าร่วงโรยกันหมด

มู่ฉือเม้มปาก ส่ายหน้า

“ไม่ ข้าไม่ให้เจ้าไป

“อาฮู่ เจ้าต้องการช่วยมารดา ข้าหาคนอื่นมาช่วยเจ้าได้

“ราชสำนักม่ออยู่ไกลถึงเพียงนั้น ไม่มีผู้ใดคาดเดาได้ว่าจะเกิดเรื่องพลิกผันอะไรขึ้น เพราะฉะนั้น…ข้าไม่อยากให้เจ้ากลับไป”

เผยฮู่เงยหน้าขึ้น แววตาแน่วแน่อย่างยิ่ง