บทที่ 346 นางกล่าวว่า “ข้าง้อง่ายเสียที่ไหน”

บทที่ 346 นางกล่าวว่า “ข้าง้อง่ายเสียที่ไหน”

หลังฮ่องเต้หมดสติไปติดต่อกันถึงสองครั้ง พระวรกายก็ทรุดโทรมลงอย่างหนัก หลายวันมานี้จึงมิได้ออกว่าราชการ

แต่หลังจากพระอาการทุเลาลงแล้ว พระองค์ก็รีบเสด็จไปเยี่ยมพระสนมหลานเป็นสิ่งแรก

เฮ่อหลานเชี่ยนถูกฮองเฮาโบยด้วยไม้ โทสะนี้ไหนเลยจะสลายไปได้ง่ายดาย

ยามค่ำคืนนางยังต้องนอนคว่ำ ท่านอนเช่นนี้ช่างไม่สบายเอาเสียเลย

แต่ละครฉากนี้ยังต้องแสดงต่อไป มิฉะนั้นที่ถูกโบยมาก็คงเสียเปล่า

ดังนั้นเมื่อได้พบฮ่องเต้ เฮ่อหลานเชี่ยนจึงเปี่ยมพลัง น้ำตาพรั่งพรูขึ้นมาได้ทันที ในฐานะองค์จักรพรรดิและจักรพรรดินี

“ฝ่าบาท...” นางจงใจเว้นระยะห่างจากพระองค์ คล้ายกำลังหวาดกลัวบางสิ่ง

ฮ่องเต้ทรงสงสารที่นางถูกลงโทษทั้งที่มิได้ทำผิด จึงตรัสรับรองอย่างหนักแน่น

“เชี่ยนเอ๋อร์อย่ากลัว เราจะคุ้มครองเจ้าเอง ทางฮองเฮานั้น...”