กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 342 ขอสิ่งของแทนใจหรือ?
เพื่อไม่ให้เวินจิ่นอวิ๋นจูบนาง มู่ฉือจึงปิดปากเขาไว้แน่น
เวินจิ่นอวิ๋นกลับจับข้อมือนางไว้ได้อย่างง่ายดาย ดวงตางามดุจหยกแฝงรอยยิ้ม จนไม่เย็นชาไร้ระลอกคลื่นดังเช่นแต่ก่อน
เขาจับมือน้อย ๆ ของนางไว้ เพียงเอียงศีรษะเล็กน้อยก็จุมพิตกลางฝ่ามือนางหนึ่งที
จั๊กจี้นัก
มู่ฉือกำมือเป็นหมัดทันที ไม่ยอมให้เขาจูบ
นางขมวดคิ้วเร่งเร้าเสียงร้อนใจ
“เหตุใดท่านถึงได้น่าชังเช่นนี้ รีบบอกข้ามาเร็วเข้า…”
เมื่อเห็นว่านางร้อนใจจริง ๆ เวินจิ่นอวิ๋นจึงค่อย ๆ เอ่ยว่า
“องค์หญิงทายถูกแล้ว กระหม่อมพอรู้วิชาควบคุมนกอยู่บ้าง วิหคว่านฝูมิใช่วิหคว่านฝูจริง ๆ แต่กระหม่อมใช้นกชนิดอื่นมาตกแต่งให้ดูเหมือนมัน แล้วใช้เสียงนกหวีดชี้นำ ก็จะทำให้มันบินเข้าไปในเขตพระราชฐานได้”