บทที่ 339 ฮ่องเต้กริ้วตำหนิมู่ชิงชิง

บทที่ 339 ฮ่องเต้กริ้วตำหนิมู่ชิงชิง

วันรุ่งขึ้น

หลังม่านราตรีคลี่คลุม ฮ่องเต้ก็เลือกป้ายของพระสนมหลาน

พระองค์ไม่ได้กลับตำหนักบรรทม แต่รับสั่งให้พระสนมหลานไปปรนนิบัติที่ห้องทรงพระอักษรโดยตรง

ท่อนบนอวบอิ่มของสตรีแนบชิดกับโต๊ะทรงงาน เนื้อหนังส่วนหน้าถูกกดจนเสียรูป เสียงร่างกายกระทบกันดังไม่ขาดสาย ปะปนกับเสียงครวญครางเร่าร้อนราวกับทั้งสุขทั้งทรมาน

เหงื่อหอมไหลหยดลงบนกระดาษเซวียน ก่อเกิดดอกไม้เล็ก ๆ ไร้สีขึ้นมาหลายดอก

เฮ่อหลานเชี่ยนแทบไม่รู้สึกถึงความสุขเท่าใดนัก นางเพียงจงใจให้ความร่วมมือและประจบเอาใจ เพื่อรักษาหน้ากับศักดิ์ศรีความเป็นชายของฮ่องเต้ จึงได้ส่งเสียงครวญครางเกินจริงเช่นนั้น

นางชอบวิธีการเช่นนี้ในตอนนี้ เพราะเพียงหันหลังให้ฮ่องเต้ พระองค์ก็ไม่เห็นใบหน้าไร้อารมณ์ของนางในยามนี้