กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 324 หยางซู่ซู่: เจ้าหลอกข้า
ม่านราตรีคลี่คลุม จันทร์ลอยเหนือปลายกิ่งหลิว
ภายในโรงเตี๊ยมเริงรมย์แห่งหนึ่ง
มู่ฉือมาถึงห้องที่หร่วนอิงเจี๋ยจัดเตรียมไว้ แล้วตั้งใจฟังความเคลื่อนไหวจากห้องข้าง ๆ
เพราะตอนนี้หร่วนอิงเจี๋ยอยู่ในห้องข้าง ๆ นั่นเอง
ไม่นานนัก ประตูห้องข้าง ๆ ก็เปิดออก
จากนั้นนางก็ได้ยินเสียงสตรีคนหนึ่ง เป็นเสียงที่คุ้นหูอยู่บ้าง
“เหตุใดจึงนัดพบกันที่นี่ หากมีคนเห็นเข้าจะทำอย่างไร”
“วางใจเถิด ข้าเหมาห้องข้าง ๆ ไว้หมดแล้ว ไม่มีใครรู้หรอก”
หลังหร่วนอิงเจี๋ยพูดจบ สตรีผู้นั้นก็เอ่ยราวกับกำลังแง่งอนกึ่งชื่นชม