กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 314 ใจคิดแก้แค้นของหรวนอิงเจี๋ย
ในสำนักตรวจการหลวงมีคนของฝ่ายอัครเสนาบดีฝ่ายขวาอยู่ พวกเขากำลังกลุ้มใจว่าไม่มีหลักฐานเอาผิดอัครเสนาบดีฝ่ายซ้าย พอทราบเรื่องนี้ก็จรดพู่กันเขียนฎีกากล่าวโทษทันที พร้อมกล่าวหาอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายอย่างขุ่นเคืองว่าอบรมบุตรสาวไม่ดี
สำนวนของผู้ตรวจการหลวงเหล่านี้เฉียบคมมาแต่ไหนแต่ไร ด่าคนโดยไม่ต้องใช้คำหยาบก็ทำให้โกรธจนกระอักเลือดได้
การเข้าเฝ้ายามเช้าวันนั้น พวกเขารีบยื่นฎีกาขึ้นทูล
หลังฮ่องเต้อ่านจบ ขุนนางฝ่ายบุ๋นหลายคนก็พากันพูดสอดแทรก กระหม่อมทั้งหลายช่วยกันปลุกเร้าบรรยากาศ
“ฝ่าบาท สตรีกระทำผิดก็ต้องรับโทษเช่นเดียวกับบุรุษ
“ลองคิดดู หากบุตรหลานตระกูลขุนนางฉุดคร่าสตรีชาวบ้าน แล้วลักพาตัวนางไปไว้ในจวน ทำลายชื่อเสียงอันดีงามของนาง การกระทำเช่นนี้จะน่ารังเกียจเพียงใด
“หรือชื่อเสียงอันดีงามของสตรีสำคัญ แล้วชื่อเสียงอันดีงามของบุรุษจะไม่สำคัญหรือ?”
“กระหม่อมขอบังอาจกราบทูล เรื่องนี้ต้องลงโทษอย่างหนัก!”
ขุนนางชั้นผู้ใหญ่อีกคนก้าวออกมา