กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 294 คำซักถามของมู่ชิงชิง ทั้งสามเผชิญหน้ากัน
แววตาของมู่ฉือเย็นลง นางย้อนถาม
“ยั่วยวนหรือ พี่สาว ข้าไม่ชอบคำนี้”
มู่ชิงชิงมองใบหน้าไร้เดียงสาประหนึ่งดอกบัวขาวของนาง เมื่อนึกได้ว่านางใช้ท่าทางเช่นนี้ทำให้เวินจิ่นอวิ๋นชอบพอ อารมณ์ก็ยิ่งพลุ่งพล่าน
“เขาเที่ยงตรงและรักษาธรรมเนียม หากไม่ใช่เจ้าเป็นฝ่ายเริ่ม ตอนนั้นเขายังมีความสัมพันธ์กับข้าอยู่ ต่อให้ไม่ใช่เรื่องจริง เขาก็ต้องเว้นระยะห่างกับเจ้า ข้ารู้จักเขาดี อันหยาง หากเจ้าไม่ยั่วยวนเขาก่อน เขาย่อมไม่ตอบรับเจ้า เขาไม่มีทาง!
“อีกอย่าง เจ้าก็บอกเองว่าเจ้าเป็นฝ่ายกัดเขาก่อน เขาถึงกัดเจ้ากลับ เรียงตามลำดับแล้วเห็นชัด ๆ ว่าเจ้าเป็นฝ่ายเริ่ม!
“เรื่องที่เขาดีกับเจ้า ข้าไม่มีทางเชื่อคำพูดฝ่ายเดียวของเจ้า
“พี่ชายจิ่นอวิ๋นดีกับทุกคน เจ้าแค่เข้าใจความดีของเขาผิดไป คิดว่าเขาปฏิบัติต่อเจ้าเป็นพิเศษ ที่จริงไม่ใช่เลย บางทีเจ้าอาจคิดไปเอง……”
มู่ฉือฟังคำพูดเหล่านั้นแล้วรู้สึกน่าขันยิ่งนัก
ไหนจะบอกว่านางยั่วยวน ไหนจะบอกว่านางเป็นฝ่ายเริ่มก่อน