บทที่ 277 คำมั่นของเขา ชั่วกาลนาน

บทที่ 277 คำมั่นของเขา: ชั่วกาลนาน

ฉู่อันคิดว่าองค์หญิงกับใต้เท้าคงหิวมากแล้ว จึงตั้งใจจะยกโจ๊กเข้าไปสองชาม ให้ทั้งคู่รองท้องก่อน

คาดไม่ถึงว่า ระหว่างเดินผ่านหน้าต่าง เขาเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วเห็นองค์หญิงก้มหน้านั่งเรียบร้อยอยู่ข้างเตียง ส่วนท่านผู้ใหญ่ในตระกูลของตนกึ่งนั่งกึ่งเอน มือขวากุมมือองค์หญิงไว้แน่น

ที่แปลกก็คือ องค์หญิงอันหยางกลับไม่มีท่าทีขัดขืนแม้แต่น้อย!!!

ฉู่อันทั้งตกใจทั้งยินดี พลันไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง ย่องถอยหลังไปอย่างแผ่วเบา

แต่ถอยไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็อดใจไม่ไหว อยากแอบดูอีกสักหน่อย

อย่างไรเสียเขาก็ไม่กล้าเชื่ออยู่ดีว่า ใต้เท้ากับองค์หญิงจะมีภาพที่กลมกลืนกันเช่นนี้

ฉู่อันยื่นศีรษะเข้าไปครึ่งหนึ่ง แต่กลัวคนข้างในจะเห็นเข้า จึงหดคอกลับมาอย่างรวดเร็ว

จากนั้นเขาก็ทำตัวราวกับขโมย ย่อตัวลงหมอบอยู่ใต้หน้าต่าง แนบหูกับผนัง

แล้วเขาก็ได้ยินเสียงแหบพร่าอ่อนแรงของท่านผู้ใหญ่ในตระกูลแห่งดินแดนฉู่อย่างชัดเจน