กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 270 ราชครูจะย้ายไปต่างถิ่นหรือ?
เมื่อโม่อี้เฉินเห็นมู่ชิงชิง อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นทันที
เขายื่นม้วนภาพวาดให้นางด้วยตนเอง
“นี่เป็นภาพของปีนี้”
มู่ชิงชิงรับมาด้วยสองมือ ยิ้มจนดวงตาหยีด้วยความพึงพอใจ
“ท่านอาอ๋องอี้ ท่านรักษาคำพูดจริง ๆ
“ที่จริงตอนนั้นข้าพูดเล่นเอง ไม่คิดเลยว่าท่านจะถือเป็นจริง ยืนกรานวาดภาพให้ข้าปีละภาพ”
ในนิยายต้นฉบับ โม่อี้เฉินได้รู้จักมู่ฉือในวัยแปดขวบ
หลังจากนั้น ทุกปีเขาจะวาดภาพเหมือนให้องค์หญิงน้อย บันทึกการเติบโตและการเปลี่ยนแปลงของนางผ่านภาพวาด แล้วรวบรวมเข้าเป็นเล่ม ก่อนมอบให้เป็นของขวัญแต่งงานชิ้นหนึ่งในวันที่นางออกเรือน
ของขวัญชิ้นนี้มีความหมายมาก