บทที่ 262 หาสตรีสักคน ให้องค์หญิงหึงหวง

บทที่ 262 หาสตรีสักคน ให้องค์หญิงหึงหวง

เวินจิ่นอวิ๋นตอบสนองฉับไว รีบทรงตัวไว้ได้ จึงไม่สะดุดธรณีประตู

เมื่อยืนมั่นคงอยู่ด้านในประตูแล้ว เขาก็หันกลับมา จ้องฉู่อันเขม็งด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง

“เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ”

น้ำเสียงสุขุมและไม่เร่งไม่ร้อนเป็นปกติ ในยามนี้กลับแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขากดข่มความคิดฟุ้งซ่านที่ยังไม่กล้าวาดหวังเหล่านั้น พยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาความสงบนิ่งบนใบหน้า

ฉู่อันตามเข้าห้องหนังสือไป ปิดประตูอย่างระมัดระวังยิ่ง

เวินจิ่นอวิ๋นเห็นเขาอืดอาดเช่นนี้ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

ยังดีที่ฉู่อันรู้จักแยกแยะเรื่องเร่งด่วนกับเรื่องสำคัญ ไม่ได้รีรออยู่นานนัก