บทที่ 259 ประสบการณ์และข้อคิดของตานเหนียง

บทที่ 259 ประสบการณ์และข้อคิดของตานเหนียง

ตานเหนียงไม่มีธุระอะไรในจวน สาวใช้ที่มีหน้าที่ตักน้ำเกิดปวดท้องอย่างทรมานกะทันหัน จึงฝากงานนี้ไว้กับตานเหนียง

นางไม่เคยนึกเลยว่าเมื่อครู่จะได้ยินบทสนทนาเช่นนั้นเข้า

นางสังเกตมานานแล้วว่าองค์หญิงอันหยางไม่ประสีประสาเรื่องชายหญิงเอาเสียเลย

อย่างเช่น องค์หญิงสั่งให้คนมาสอนนางว่าต้องทำอย่างไรถึงจะเอาใจบุรุษได้ ครั้นนางสาธิตสิ่งที่เรียนมาให้องค์หญิงดูทุกครั้ง ก็คิดไปเองว่าตนมีเสน่ห์เย้ายวน ทว่าพอสบสายตาองค์หญิงน้อย กลับมีแต่แววรังเกียจหรือไม่ก็ไม่เข้าใจ

เพราะเหตุนี้ ทุกครั้งที่แสดงให้องค์หญิงดู นางจึงรู้สึกราวกับเป็นคนโง่ที่กำลังเล่นกลอยู่

องค์หญิงยังทรงพระเยาว์ ไม่ช่ำชองเรื่องพรรค์นี้ ก็พอเข้าใจได้

แต่แม่นมหลิ่วไม่น่าจะเป็นเช่นนั้นสิ

อย่างไรก็มีชีวิตมาเกินครึ่งค่อนแล้ว เหตุใดจึงยังแยกแยะไม่ออกอีกเล่า?