กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 257 การคุกคามของจ้าวหลิน
เมื่อจ้าวหลินเห็นองค์หญิงอันหยางผู้งดงาม ราวกับฤทธิ์สุรากำเริบขึ้นมาอีกครั้ง เขาจึงพูดไม่หยุด
“องค์หญิงจำกระหม่อมไม่ได้หรือ? พวกเราเคยพบกันที่เมืองลั่ว… เพียงพบกันแวบเดียวก็ทำให้กระหม่อมคิดถึงทั้งวันทั้งคืน ยากจะลืมเลือน ครั้งนี้ที่กระหม่อมมานครหลวงเพื่อสอบเอาคุณวุฒิ ก็เพื่อให้คู่ควรกับองค์หญิง…
“บัดนี้กระหม่อมประสบความสำเร็จแล้ว องค์หญิงทรงเห็นหรือไม่ว่าพวกเขากำลังประจบกระหม่อม กระหม่อมมีอนาคตสดใส กระหม่อม…”
ก่อนหน้านี้มู่ฉือจำเขาไม่ได้จริง ๆ
แต่ตอนนี้เขาไร้มารยาทเช่นนี้ ก็ทำให้นางจำเขาได้แล้วจริง ๆ
นางรักษาระยะห่างจากเขา ถอยหลังไปหลายก้าว น้ำเสียงเจือความไม่พอใจและคำเตือน
“เจ้าดื่มสุรามา ข้าไม่ชอบ”
จ้าวหลินคิดว่าตนยังมีโอกาส จึงรีบถาม
“เช่นนั้นกระหม่อมไปทำให้กลิ่นสุราจางลง…”