บทที่ 200 อาวุธลับ ตกใจขวัญเสีย

บทที่ 200 อาวุธลับ ตกใจขวัญเสีย

เมื่อทุกคนถาม มู่ฉือก็ยิ้มหวานแล้วกล่าวว่า

“ข้าก็คิดว่าท่านราชครูเวินดีมากเช่นกัน”

ระหว่างพูด นางจงใจหันไปมองมู่ชิงชิง

เห็นได้ชัดว่าหลังอีกฝ่ายได้ยินคำพูดของนาง รอยยิ้มบนใบหน้าก็แข็งค้างทันที แต่ยังต้องแสร้งทำเป็นใจกว้างไม่ใส่ใจ

เด็กสาวมีสีหน้าไร้เดียงสา แล้วกล่าวต่อ

“พี่สาวหยางบอกว่าราชครูเวินรอบรู้ยิ่งนัก

“พี่สาวเหยียนไม่เคยพูดคุยกับท่านอาจารย์คนอื่น แต่กลับถามคำชี้แนะจากราชครูเวินอยู่เสมอ

“พี่สาวซ่งก็พูดอยู่บ่อย ๆ ว่างานเขียนของราชครูเวินดีที่สุด…”

หลายคนที่ถูกนางเอ่ยถึงมีสีหน้าพูดไม่ออก