บทที่ 194 พี่ไท่ฟู่ นี่คือของขวัญขอบคุณ

บทที่ 194 พี่ไท่ฟู่ นี่คือของขวัญขอบคุณ

หลังมู่ฉือถามคำชวนให้ขนลุกประโยคนั้นจบ ก่อนเวินจิ่นอวิ๋นจะทันตอบ นางก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้เขาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ราวกับความหม่นเย็นเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา

นางชี้ไปที่กล่องอาหาร น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวลโดยไม่เลี่ยน

“พี่ไท่ฟู่ ข้าหิวแล้ว”

เวินจิ่นอวิ๋นยังคงขบคิดถึงคำถามเมื่อครู่นี้ แววตาลุ่มลึกยากหยั่งถึง

แต่ถึงจะซักถาม องค์หญิงก็คงไม่เล่าเรื่องราวให้เขาฟังโดยละเอียด

ดังนั้น เขาจึงรู้แก่ใจโดยไม่ต้องเอ่ย ถามต่ออีกไม่ได้ เพียงลงมือจัดสำรับให้เรียบร้อย

ในเวลาเดียวกัน มู่ฉือวางกล่องผ้าแพรทรงยาวลงบนโต๊ะ

“นี่คือของขวัญขอบคุณที่ข้านำมาให้ท่าน”