กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 184 องค์หญิงเจาหยาง จอมเสแสร้งอย่างที่สุด
หร่วนชิงเหอโกรธจนควบคุมไม่อยู่ พุ่งเข้าไปซักไซ้มู่ชิงชิง
“เหตุใด! องค์หญิง เหตุใดท่านกลับคำ!”
“ตอนที่ข้ามอบกระดาษแผ่นนั้นให้ท่าน ท่านบอกให้ข้าเก็บเป็นความลับ แล้วเหตุใดท่านถึงเอามันไปติดประกาศ! เพราะเหตุใดกัน!”
มู่ชิงชิงงุนงงไปหมด
“เจ้า…เจ้าพูดอะไรน่ะ หร่วนชิงเหอ ปล่อยข้าก่อน มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกัน เจ้าคงเข้าใจข้าผิดกระมัง…”
มู่ฉือที่อยู่ข้าง ๆ ก็ช่วย “เกลี้ยกล่อม” อย่างมีน้ำใจ
“ใช่แล้ว พี่สาวชิงเหอ มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกัน อย่าลงไม้ลงมือเลย”
หร่วนชิงเหอโกรธจนแทบถลน
“ท่านหลอกข้า! ท่านหลอกข้า! ยังจะมีอะไรให้พูดอีก!”