บทที่ 149 บีบสาวใช้จนตาย อิจฉาริษยาเป็นสันดาน

บทที่ 149 บีบสาวใช้จนตาย อิจฉาริษยาเป็นสันดาน

เมื่อข้ารับใช้ในวังพบเพลิงไหม้ ไฟในตำหนักฝูหลวนก็ลุกลามจนเกินควบคุมไปแล้ว

พวกเขาหิ้วถังน้ำ พยายามดับไฟกองใหญ่นั้น ทว่าน้ำเพียงน้อยนิดกลับไม่อาจช่วยอะไรได้

สุดท้ายทำได้เพียงยืนมองเปลวไฟลุกโหมแรงขึ้นเรื่อย ๆ ควันหนาทึบพวยพุ่งดุจเมฆดำก้อนใหญ่ มืดครึ้มกดดันเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อฮ่องเต้ทรงทราบเรื่อง ก็เห็นว่าเพลิงไหม้ครั้งนี้ต้องเป็นฝีมือคน จึงมีรับสั่งให้ตรวจสอบอย่างละเอียดทันที

เมื่อทั่วทั้งตำหนักฝูหลวนแทบไม่มีอะไรให้ไฟเผาแล้ว เปลวเพลิงจึงค่อย ๆ มอดลง

เวลานั้นเป็นรุ่งเช้าของวันถัดมาแล้ว

เพลิงไหม้ครั้งนี้ลุกโหมตลอดทั้งคืน ตำหนักฝูหลวนกลายเป็นซากปรักหักพัง

ตอนองครักษ์ตรวจค้น พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าจะพบเบาะแสในซากปรักหักพัง จึงเน้นตรวจค้นบริเวณใกล้เคียง และกลับพบป้ายเอวชิ้นหนึ่งจริง ๆ

องครักษ์ในแต่ละตำหนักล้วนพกป้ายเอว