บทที่ 135 หนีตามกัน

บทที่ 135 หนีตามกัน

หลี่เชียนเดินตามองครักษ์เข้าไปในโถงหน้า

พอเข้าไปก็เห็นอาฉือนั่งอยู่บนที่นั่งสูงเบื้องหน้า

ดวงตาทั้งสองของเขาเป็นประกาย เดินเข้าไปหานางโดยไม่รู้ตัว

“อาฉือ วันนั้นเจ้าตกใจหรือไม่ มือสังหารคนนั้นทำร้ายเจ้าหรือเปล่า?

“ข้าเป็นห่วงเจ้า หลายวันมานี้ข้าอยากมาหาเจ้าตลอด แต่ท่านย่าให้คนเฝ้าไว้ ข้าออกมาไม่ได้เลย…”

เผยฮู่ก้าวมายืนขวางทางหลี่เชียน

“ท่านใต้เท้าหลี่ เชิญนั่งก่อน”

หลี่เชียนไม่เข้าใจ “เจ้ายังอยู่ที่นี่อีกหรือ ข้าจะคุยกับอาฉือ เจ้าออกไปก่อน!”

แววตาของเผยฮู่เย็นเยียบลงเล็กน้อย