กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 133 ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่คุกเข่า ร่ำไห้หน้าหลุมศพ
ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ไม่มีแก่ใจจะดื่มชาหรือกินขนม มองเด็กสาววัยแรกรุ่นผู้ประทับอยู่บนที่นั่งสูงเบื้องหน้าแล้วใจหวาดหวั่น
“องค์หญิง ข้าผู้เฒ่าลงโทษไป๋ซื่อผู้เป็นลูกสะใภ้อย่างหนักแล้ว ขอองค์หญิงโปรดละเว้นคนอื่น ๆ ในตระกูลหลี่ที่บริสุทธิ์ด้วยเถิด”
มู่ฉือยิ้ม
นางกวาดตามองหญิงชราด้วยความสนใจเต็มเปี่ยม พลางหยอกเย้า
“ตระกูลหลี่ยังมีคนฉลาดอยู่บ้างนี่”
ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ไม่ได้ยินคำชมแล้วรู้สึกยินดี
ตรงกันข้าม นางกลับยิ่งกระวนกระวาย
เพราะองค์หญิงไม่ได้ปฏิเสธ แสดงว่าเรื่องวันนี้อาจเป็นฝีมือนางจริง ๆ
ต่างก็เป็นคนรู้ความ ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อมวกวนกันอีก