กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 122 ความเปลี่ยนแปลงของหลี่เชียน
เพียงพริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปอีกหลายวัน
ฝีมือทำอาหารของหลี่เชียนยิ่งพัฒนาขึ้น เขาก็ยิ่งจมดิ่งอยู่กับมัน เพลิดเพลินกับการที่อาฉือพึ่งพาและชื่นชมเขาเป็นพิเศษ
เมื่อเทียบกับห้องหนังสือ เขาชอบห้องครัวมากกว่า
เมื่อเทียบกับการแต่งกลอน เขาชอบทำอาหารมากกว่า
ฮูหยินผู้เฒ่าหลี่ค่อย ๆ สังเกตเห็นความผิดปกติ จึงสั่งห้ามเขาเข้าครัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่เขากลับไปวุ่นอยู่ในครัวเล็กของตนเอง
วันนั้น หลี่เหยียนเหลียงผู้เป็นบิดาโกรธจนพุ่งเข้าไปในครัว ทุบหม้อชามจานช้อนของเขา แล้วด่าทอเสียยกใหญ่
“เจ้าสารเลว! เป็นบุรุษดี ๆ แท้ ๆ ไยถึงมาวุ่นวายในครัวเช่นนี้!
“แม่เจ้ายังเข้าครัวไม่บ่อยเท่าเจ้าเลย!