บทที่ 81 มู่ชิงชิงขอเรียนอักษรวิจิตร

บทที่ 81 มู่ชิงชิงขอเรียนอักษรวิจิตร

จดหมายรักฉบับหนึ่งทำให้จิตใจที่เคยสงบนิ่งของหยางซู่ซู่ปั่นป่วน จนแทบไม่มีแก่ใจอ่านหนังสือ

นางยึดถือความสำรวมของกุลสตรี วันนั้นจึงไม่ได้ตอบจดหมาย

กระทั่งวันถัดมา นางจึงหยิบพู่กันเขียนจดหมาย

สาวใช้ลอบนำจดหมายไปส่งที่ร้านอี้ผิ่น

หลังจากนั้นไม่นาน จดหมายก็ไปถึงมือมู่ฉือ

เวลานั้นนางกำลังเตรียมตัวนอนกลางวัน ถอดรองเท้ากับถุงเท้าแล้วนอนคว่ำอยู่บนเตียง ยกขาทั้งสองข้างขึ้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องช่วงหนึ่ง

แม่นมหลิ่วเพียงไปเติมกำยานสงบจิตชั่วครู่ พอกลับมาก็เห็นองค์หญิงถีบผ้าห่มออก จึงร้อนใจขึ้นมาทันที

“องค์หญิง อากาศหนาวลงทุกวัน ท่านจะปล่อยให้ตัวเย็นไม่ได้เพคะ” ระหว่างพูด นางก็กดขาของมู่ฉือลง แล้วใช้ผ้าห่มคลุมขาทั้งสองไว้อย่างมิดชิด