บทที่ 79 เด็กกับอาฉือ เลือกได้เพียงหนึ่ง

บทที่ 79 เด็กกับอาฉือ เลือกได้เพียงหนึ่ง

ฤดูหนาวในนครหลวงยืดยาวเป็นพิเศษ

ปลายปี ขุนนางทั้งปวงมีงานรัดตัว แม้แต่วันหยุดพักผ่อนก็ยังยุ่งวุ่นวาย

หลี่เชียนกลับว่างอย่างยิ่ง ทุกสามวันห้าวันก็วิ่งไปจวนองค์หญิง

เพื่อไม่ให้กระทบชื่อเสียงขององค์หญิง บัดนี้ทุกครั้งเขาจึงลอบเข้าทางประตูหลัง ราวกับโจรย่องเบา

นับแต่คราวก่อนที่เอ่ยความประสงค์จะสู่ขอมู่ฉือ เขาก็ถือว่านางเป็นคู่หมั้นหญิงตัวน้อยของตนแล้ว

เขาไม่เอ่ยเรื่องเข้าพิธีวิวาห์อีก ก็เพื่อให้เวลานางเติบโต ไม่อยากรบกวนดอกตูมที่กำลังผลิบานอย่างเงียบงัน

เขาอยากเก็บรักษาความไร้เดียงสาของนางไว้ จนถึงวันที่พวกเขาเข้าพิธีวิวาห์

ส่วนใหญ่แล้ว เขาเพียงนั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างมู่ฉือ มองนางฝึกคัดอักษรและวาดภาพ

แต่ช่วงนี้เขาพบว่านางมักมีความกังวลฉายอยู่เต็มดวงตา แม้แต่ตอนฝึกคัดอักษรก็ไม่มีสมาธิเหมือนก่อน