บทที่ 58 พี่เขยช่างโลภเสียจริง

บทที่ 58 พี่เขยช่างโลภเสียจริง

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านนอก มู่ชิงชิงก็รีบเก็บภาพวาดด้วยความเร็วสูงสุด แล้วนำกลับไปวางไว้ที่เดิม

หลังทำทุกอย่างเสร็จ นางรู้สึกราวกับเพิ่งผ่านเรื่องระทึกขวัญมา อารมณ์ยากจะสงบลงได้ในทันที

นางรู้สึกผิดจนไม่กล้าสบตาหลี่เชียน จึงก้มหน้าจิบชาไปหลายอึก

หลี่เชียนไม่ได้สงสัยนางแต่อย่างใด หลังกลับมา เขาก็พูดคุยกับนางต่อ

มู่ชิงชิงค่อย ๆ ผ่อนคลายลง เมื่อมองหลี่เชียนที่ดูสดใสมีชีวิตชีวาอยู่ฝั่งตรงข้าม ก็ตัดสินใจจะช่วยให้เขาอยู่ห่างจากมู่ฉือ

นางรำลึกความหลังกับเขา ทั้งยังเอ่ยถึงองค์หญิงฮวาฉาง

หลี่เชียนไม่รู้เจตนาของมู่ชิงชิง จึงรับบทสนทนาตามหัวข้อที่นางชวนคุยอยู่ตลอด