กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 54 ใช้พลังขับพิษ
หลังทนทรมานมาครึ่งชั่วยามกว่า ในที่สุดเวินจิ่นอวิ๋นก็ได้ดื่มยาถอนพิษ
มู่ชิงชิงเห็นกับตาว่าสีหน้าของเขาค่อย ๆ ฟื้นคืนสู่ปกติ จึงถอนหายใจโล่งอกอย่างมาก
“พี่ชายจิ่นอวิ๋น ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง ดีขึ้นหรือยัง ยังไม่สบายอยู่หรือไม่” นางถามรัวด้วยความร้อนใจ
เวินจิ่นอวิ๋นค่อย ๆ สงบลง น้ำเสียงแหบพร่าประหนึ่งถูกไฟเผา “กระหม่อมไม่เป็นไรแล้ว ขอบพระทัยองค์หญิง”
“พี่ชายจิ่นอวิ๋น คราวนี้ท่านทำข้าตกใจแทบแย่ รู้หรือไม่ว่าใครวางยาท่าน”
มือทั้งสองของเวินจิ่นอวิ๋นกำเข้าหากันเล็กน้อย แววมืดมนวูบผ่านใต้ตา ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ายังคงอ่อนโยน
“คงเป็นเพราะกระหม่อมกินของไม่สะอาดเข้าไป”