บทที่ 34 ทำลายภาพวาดนั้น

บทที่ 34 ทำลายภาพวาดนั้น

ภายในห้องส่วนตัว องครักษ์หอบหายใจเข้ามารายงานมู่ชิงชิง

“องค์หญิง แมวตาสีครามเปอร์เซียของท่านจู่ ๆ ก็ป่วยประหลาด หมดสติไม่ฟื้น หมอหลวงจนปัญญา ต่างยืนยันว่ามันคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ผู้ใต้บังคับบัญชาจึงรีบมารายงานองค์หญิง”

“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร!” พอได้ยินว่าสัตว์เลี้ยงแสนรักเป็นอะไรไป รูม่านตาของมู่ชิงชิงก็เบิกกว้างขึ้นทันใด ทั้งตกใจและร้อนใจ

นางเลี้ยงแมวเปอร์เซียตัวนี้มาหลายปี จนถือว่ามันเป็นญาติคนหนึ่งไปแล้ว

บัดนี้มันใกล้ตายเต็มที ไม่ว่านางจะทำอย่างไรก็สงบใจลงไม่ได้

เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน มู่ชิงชิงไม่มีแม้แต่เวลาจะเอ่ยคำอำลา รีบร้อนออกจากหอหนึ่งใต้หล้าไป

“องค์หญิง!” หลี่เชียนลุกตามทันที เขาทิ้งมู่ฉือที่มาด้วยกันไว้เบื้องหลังโดยไม่คิด แล้วเร่งฝีเท้าตามออกไปด้วยสีหน้าเป็นกังวล