กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 32 อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน
มู่ชิงชิงราวกับโจรที่ถูกจับได้คาหนังคาเขา รีบปัดห่อผ้าบนโต๊ะตกลงไปอย่างตาไวมือเร็ว
ในห่อผ้านั้นมีของขวัญทั้งหมดที่หลี่เชียนส่งให้นางช่วงนี้
“พี่เชียน ข้า...”
นางพูดไปได้แค่นั้นก็เห็นโม่หลียังใช้กระบี่ชี้หลี่เชียนอยู่ จึงพลิกประเด็นคำพูด
“โม่หลี รีบเก็บกระบี่ อย่าทำให้พี่เชียนบาดเจ็บ”
“ขอรับ องค์หญิง” โม่หลีเก็บกระบี่เข้าฝัก แล้วถอยกลับไปข้างมู่ชิงชิงอย่างคล่องแคล่ว
ส่วนเผยฮู่ซึ่งเป็นองครักษ์เช่นกันก็ยืนอยู่ด้านหลังมู่ฉือ
ต่างคนต่างคุ้มครองนายของตน ไม่ข้องเกี่ยวกัน
หลี่เชียนยืนนิ่งอยู่กับที่ ขาทั้งสองข้างแข็งทื่อ ใบหน้าหล่อเหลาฝืนยิ้มขมขื่นออกมา