บทที่ 30 หลี่เชียนซาบซึ้งใจ

บทที่ 30 หลี่เชียนซาบซึ้งใจ

สาวใช้พาหลี่เชียนไปยังโถงหน้า

เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ลงรักที่ทำจากไม้สาลี่ ท่วงท่าตั้งตรงเรียบร้อย มารยาทไร้ที่ติแม้แต่น้อย

มู่ฉือเดินเข้ามาพบเขาด้วยความยินดี สวมอาภรณ์ทรงนิยมที่สุดในยุคนี้ ชายแขนเสื้อพลิ้วไหว ยิ่งขับให้ดูสง่างาม

“พี่เขย!” น้ำเสียงของนางสดใสไพเราะ เจือความยินดีอยู่หลายส่วน คล้ายต้อนรับการมาเยือนของเขาเป็นอย่างยิ่ง

ช่วงนี้ หลี่เชียนถูกผู้คนมองด้วยหางตาไปทั่วเพราะเรื่องก่อนหน้านี้

อีกทั้งตระกูลหลี่กำลังตกต่ำ ผู้คนเหล่านั้นจึงยิ่งไม่แยแสเขา

โดยเฉพาะบรรดาผู้เลื่อมใสองค์หญิงเจาหยาง นอกจากจะเยาะเย้ยถากถางเขาแล้ว ยังเที่ยวปล่อยข่าวลือใส่ร้ายชื่อเสียงของเขา

ส่วนขุนนางที่ร่วมราชสำนักเดียวกัน บ้างก็หัวเราะเยาะ บ้างก็ซ้ำเติม บ้างก็มองดูอย่างเย็นชา

คนเที่ยงตรงกระจ่างใสเช่นเวินจิ่นอวิ๋นนั้นมีน้อยยิ่ง