บทที่ 8 องค์หญิงอยู่ที่นี่

บทที่ 8 องค์หญิงอยู่ที่นี่

ผ้าสักหลาดที่ปูอยู่ในรถม้านุ่มสบายอย่างยิ่ง ทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ช่วยให้หลับง่าย

มู่ฉือมีนิสัยงีบกลางวัน ประกอบกับหลายวันมานี้เหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน ก่อนหน้านี้จึงเผลอหลับไปอย่างสะลึมสะลือ

เมื่อตื่นขึ้นมาเห็นเวินจิ่นอวิ๋น นางเองก็ประหลาดใจมาก

ดวงตาของนางยังพร่ามัว เอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วจ้องมองเขานิ่ง ๆ

ด้านนอก เมื่อเห็นว่าผู้ติดตามกำลังจะเดินเข้ามา เวินจิ่นอวิ๋นก็รีบปล่อยม่านรถม้าลง

ในเวลาเดียวกัน เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกะทันหัน ขวางทางผู้ติดตามเอาไว้

เวินจิ่นอวิ๋นจำได้ทันทีว่าคนผู้นี้เป็นองครักษ์ข้างกายองค์หญิงอันหยาง

ผู้ติดตามไม่รู้จักคนตรงหน้า จึงมีสีหน้างุนงง

เมื่อเห็นกระบี่ที่เอวของคนผู้นั้น เขาก็ใจหายวาบอย่างไร้สาเหตุ ก่อนจะหันไปมองท่านผู้ใหญ่ในตระกูลของตนเพื่อขอความช่วยเหลือ