ปีนี้หัวเราะ ปีหน้าก็หัวเราะอีก

ปีนี้หัวเราะ ปีหน้าก็หัวเราะอีก

ปีศักราชใหม่ปีที่ห้า คืนอยู่ยามข้ามปี

กลางตำหนักฉงหมิงมีนกฉงหมิงทองคำหล่อหลอมขึ้นมาสมจริงจนเหมือนมีชีวิตตั้งอยู่ ดูหรูหราจนแสบตา แต่พอเทียบกับกองของขวัญที่สุมกันเป็นภูเขาลูกเล็ก ๆ อยู่ข้าง ๆ ก็ยังด้อยกว่าไปนิดหน่อย

จื่อยวนประคองกล่องใหญ่สองใบมาวางบนโต๊ะข้างตั่งนุ่มตรงที่นั่งหลัก “เทพธิดาศักดิ์สิทธิ์เจ้าค่ะ นายท่านกับฮูหยินส่งคนนำของขวัญปีใหม่ของท่านมา!”

เฉียวหว่านเหยียนนั่งเท้าคางอยู่บนตั่งนุ่ม มือขาวผ่องลูบขนสุนัขจิ้งจอกตัวสวยในอ้อมแขนอย่างแผ่วเบา พอได้ยินก็ค่อย ๆ ลืมตามองกล่องที่ห่ออย่างพิถีพิถันบนโต๊ะ