กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นอกจากนางแล้ว ทุกคนเกิดใหม่กันหมด (4)
วันที่มีงานเลี้ยงที่วังบูรพา เฉียวอี้ฮวนไม่ได้ก้าวเท้าออกจากบ้านเลย
ตั้งแต่เช้าตรู่ ประตูเรือนหมิงเซียงก็ไม่มีวี่แววว่าเฉียวอี้ฮวนจะเข้าออกเลยสักครั้ง
จื่อยวนพูดขึ้น “คุณหนู สายมากแล้ว พวกเราออกเดินทางกันเถอะเจ้าค่ะ”
เฉียวหว่านเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างทะแม่ง ๆ
ถึงเฉียวอี้ฮวนยามปกติจะดูว่าง่ายยอมคน แต่กับองค์รัชทายาทแล้ว นางทุ่มเทใส่ใจมาโดยตลอด นานทีปีหนจะได้เจอพระองค์ มีหรือที่นางจะยอมอยู่ติดบ้านเฉย ๆ แบบนี้
“หาคนไปจับตาดูเฉียวอี้ฮวนไว้ อย่าให้นางก้าวออกจากประตูแม้แต่ก้าวเดียว”
ทั้งสองคนขึ้นรถม้า มุ่งหน้าตรงไปยังวังบูรพา