รู้ผลแพ้ชนะ

รู้ผลแพ้ชนะ

วันที่สามสิบเดือนเก้า อากาศที่เยว่หลิงดีเหลือเกิน

ดอกเมิ่งถานในเรือนเพาะชำถูกย้ายมาไว้ที่ลานเรือนของหอลั่วหนิง อากาศแจ่มใสปลอดโปร่ง เฉียวหว่านเหยียนนั่งอยู่บนตั่งนุ่ม ถือกระจกส่องดูดอกเมิ่งถานที่เพิ่งทัดบนศีรษะ

ทันใดนั้น ที่หน้าประตูก็เกิดความวุ่นวายขึ้น

เฉียวหว่านเหยียนวางกระจกลง ลุกขึ้นเดินอ้อมฉากกั้นไป ก็เห็นร่างที่คุ้นตาคนหนึ่งตรงประตู

พอลู่จินเหย่เห็นนางก็ก้าวพรวด ๆ ไม่กี่ก้าวเข้ามาตรงหน้า ไม่พูดพร่ำทำเพลงคุกเข่าลงกับพื้นแล้วกอดเอวนางไว้

ลู่จินเหย่มีรูปร่างหน้าตางดงาม แต่นิสัยออกจะมืดมนเหี้ยมเกรียม ยามปกติมักทำท่าน่ากลัวเหมือนพร้อมจะฆ่าทุกคนที่เข้าใกล้ ทว่าเวลานี้กลับทำหน้าตาน่าสงสารราวกับได้รับความอยุติธรรมอย่างใหญ่หลวง ขอบตาแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้ออกมาเสียให้ได้