กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เมืองเยว่หลิง
ในดินแดนต้าโยว ยิ่งเดินทางออกจากเมืองหลวงขึ้นไปทางเหนือ อากาศก็ยิ่งเย็นสบายขึ้นเรื่อย ๆ
เฉียวหว่านเหยียนลืมตาขึ้นมาก็เห็นม่านเตียงสีเขียวคราม นางค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งแล้วมองลอดม่านเตียงออกไปสำรวจห้อง รอบตัวเงียบสงบ ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่เลย
นางเลิกม่านเตียงแล้วก้าวลงมายังพื้น ห้องนี้ไม่ถือว่าเล็ก ขนาดพอ ๆ กับเรือนหย่งหนิงของนาง การตกแต่งจัดวางดูประณีตงดงาม เป็นแบบที่นางชอบพอดี
ที่นี่คือที่ไหนกัน
นี่เป็นความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเฉียวหว่านเหยียน
หมดสติไปกี่วันแล้ว ตอนนี้อยู่ที่ไหน นางไม่รู้เลยสักอย่าง
เสียงเปิดประตูดังเอี๊ยด เฉียวหว่านเหยียนหันไปมองทางหน้าประตู ก็เห็นเงาร่างที่คุ้นตาคนหนึ่ง