คนถ่อยได้ดี

คนถ่อยได้ดี

เรือนเดิมสกุลเฉียว

ทุกคนต่างพากันรอฟังข่าว

เฉียวหว่านเหยียนยังคงรอคอยข่าวดีจากเฉียวหรูซื่ออย่างสงบนิ่งมาโดยตลอด แม้ยามนี้จะตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน แต่นางกลับไม่ได้หวาดกลัวเลยสักนิด

ท่านพ่อเป็นคนที่พึ่งพาได้เสมอ เรื่องนี้นางเชื่อสนิทใจ

เสิ่นจื่อซานพูดอะไรบางอย่างกับทหารรักษาพระองค์ข้างกาย ทหารสองนายด้านหน้าจึงยอมเปิดทางปล่อยให้เขาเดินเข้ามา

เฉียวหว่านเหยียนมองเขาเดินตรงเข้ามาหา แต่ไม่ได้เอ่ยปากพูดก่อน

“คุณหนูรองเคยคิดบ้างไหมว่าตัวเองจะมีวันนี้?”

เสิ่นจื่อซานจับจ้องสีหน้านางเขม็ง คล้ายอยากจะมองหาความตื่นตระหนกหวาดกลัวบนใบหน้านั้น ราวกับว่าหากเห็นนางกลัวได้ ก็จะช่วยบรรเทาความเจ็บใจที่เคยถูกนางกดขี่ลงไปได้บ้าง

แต่เขาก็ต้องผิดหวัง