กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เรื่องน่าขายหน้าของเจ้ามีตั้งเยอะ เรื่องแค่นี้ไม่นับเป็นอะไรหรอก
เฉียวอี้ฮวนชะงักงัน ริมฝีปากที่เผยอค้างคล้ายอยากจะพูดอะไรแต่ก็กลืนคำพูดลงไป จนกระทั่งได้ยินคำพูดประโยคถัดมาของเฮ่อจืออวี่ นางถึงได้สติกลับมา
“หากไม่ใช่เพราะนางคอยชักนำ เจ้าคงไม่ก้าวพลาดจนถลำลึกขนาดนี้”
ลำคอของเฉียวอี้ฮวนขยับเบา ๆ “ฝ่าพระบาทพูดเรื่องอะไรเพคะ เยียนหรันเป็นเพื่อนที่ดีของหม่อมฉัน เรื่องเพ้อเจ้ออะไรกัน หม่อมฉันฟังไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิด”
เฮ่อจืออวี่เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ “หลังจากเจ้าตกหน้าผาแล้วมาพักรักษาตัวที่วังบูรพา เจ้าก็สั่งคนไปเชิญหลิวเยียนหรันมา เรื่องในวังบูรพานี้ ไม่ว่าจะเรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็ก ข้ารู้หมดทุกอย่าง”
สีหน้าของเฉียวอี้ฮวนพลันถอดสีลงทันที เฮ่อจืออวี่เห็นชัดแต่ก็ไม่ได้หยุดพูด
“บทสนทนาของพวกเจ้า ข้าไม่เคยพลาดไปเลยแม้แต่คำเดียว”