กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ราชโองการสองฉบับ
“บังอาจ! สกุลเสิ่นบังอาจเกินไปแล้ว!” ถ้วยยาบำรุงในพระหัตถ์ของฮ่องเต้ถูกขว้างลงพื้นทันที น้ำยาต้มร้อนกรุ่นกระเด็นใส่เสื้อผ้าของเฉียวจี้ไป๋
เสื้อผ้าในฤดูร้อนบางเบา ความร้อนจึงซึมผ่านเนื้อผ้าแตะโดนผิว แต่เขากลับไม่ขมวดคิ้วแม้แต่นิดเดียว ทำเพียงคุกเข่าลง “ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะพ่ะย่ะค่ะ”
“ลูกสาวบ้านเสิ่นคนนั้นไม่มีทางวางแผนใหญ่โตแบบนี้ได้แน่ คนที่ยุยงให้นางไปสั่งให้สามัญชนคนนั้นไปก่อเรื่องที่สำนักอวี้สื่อ ย่อมต้องเป็นเสิ่นชุนไหล!”
เด็กสาวตัวเล็กๆ ที่ฐานที่มั่นยังไม่นิ่ง ต่อให้ยุยงให้สามัญชนคนนั้นไปสำนักอวี้สื่อได้จริง ไหนเลยจะปล่อยข่าวให้แพร่กระจายไปทั่วได้ในชั่วอึดใจ
เสิ่นชุนไหลกังวลจนนั่งไม่ติดว่าตำแหน่งของสกุลเฉียวจะยิ่งสูงขึ้น ถึงได้ร้อนรนอยากจะทำลายหนทางที่สกุลเฉียวจะมีเซี่ยนจู่สักคน