ปรักปรำให้ตาย

ปรักปรำให้ตาย

“นั่น... นั่นใครน่ะ ช่างบังอาจขนาดนี้เชียว มาทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงในพระอุโบสถต้าสยงได้ยังไงกัน!”

จื่อยวนเอามือปิดปากพลางส่งเสียงเอะอะโวยวาย องครักษ์ด้านนอกพระอุโบสถต้าสยงมีไม่น้อยเลย เพราะก่อนหน้านี้จิ้งซินกังวลว่าเฉียวหว่านเหยียนจะวู่วามทำอะไรลงไป จึงจงใจตามคนมาเป็นจำนวนมาก

ตอนนี้ที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็มีมากกว่ายี่สิบคนแล้ว

พอตะโกนขึ้นมาแบบนี้ ทุกคนก็เลยพากันหันไปมองทางพระอุโบสถต้าสยงเป็นตาเดียว

บานหน้าต่างเป็นแผ่นกระเบื้องโปร่งแสง พอข้างในจุดเทียนแล้วมองจากด้านนอกเข้าไป แม้จะมองหน้าตาไม่ชัดแต่ก็เห็นรูปร่างได้ถนัดตา แถมยังเห็นชัดเจนเลยว่าทั้งสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่

ถึงขั้นมาทำเรื่องบัดสีต่อหน้าพระพุทธรูป ช่างเสียสติไปแล้วจริง ๆ