หลานชายของศัตรูทางการเมืองของท่านพ่อมาขอร้อง ข้าควรทำอย่างไรดี?

หลานชายของศัตรูทางการเมืองของท่านพ่อมาขอร้อง ข้าควรทำอย่างไรดี?

พอหลุดปากคำนั้นออกมาคำเดียว ฝีเท้าที่กำลังก้าวเข้าจวนของลู่จินเหย่ก็หยุดชะงักลงทันที เขาหันขวับกลับมาถลึงตาใส่อีกฝ่าย

ราวกับว่าถ้าอีกฝ่ายกล้าพูดอีกแม้แต่คำเดียว เขาก็กล้าลงมืออำมหิตฆ่าปิดปากแน่

แต่โม่เซียวกลับกล้าพูดจริงๆ “พี่เยี่ยนหลี่”

บ่าวเฝ้าประตูมองดูคนทั้งสองที่ลงไม้ลงมือกันอยู่ตรงหน้าประตู ต่างสบตากันแล้วพร้อมใจกันปิดประตูใหญ่ทันที

เสียง ‘ปัง!’ ดังขึ้น ตัดขาดความวุ่นวายด้านนอกไปจนหมด

วันรุ่งขึ้น คนจากวังบูรพามาเชิญเฉียวหว่านเหยียนไปวังบูรพาอีก แต่ครั้งนี้เฉียวหว่านเหยียนไม่ได้อยู่ในจวนจริงๆ

หอฮุ่ยเป่ามีเครื่องประดับปิ่นปักผมชุดใหม่เข้ามา รถม้าของสกุลเฉียวจอดลงตรงหน้าประตูใหญ่ของหอฮุ่ยเป่า พอผู้คนเห็นโคมไฟบนรถม้าคันนั้นต่างก็พากันเหลียวมองซ้ำหลายตา