คนแล้งน้ำใจ

คนแล้งน้ำใจ

จวนจิ่งอ๋องเงียบสงบมาหลายวัน ตอนนี้มีแขกคนหนึ่งมาเยือน

บ่าวเฝ้าประตูรีบเข้าไปรายงาน ส่วนบ่าวอีกคนก็อยากจะขอตัวไปปลดทุกข์ แต่คราวนี้ต่อให้กลั้นจนหน้าดำหน้าแดงก็ไม่ยอมผละไป ได้แต่ปั้นยิ้มทั้งที่หน้าแดงก่ำ

เฉียวหว่านเหยียนทัดปอยผมข้างขมับ เสน่ห์ของตัวเองตอนนี้ล้นเหลือขนาดนี้เชียวหรือ แค่ยืนอยู่ตรงนี้ก็ทำให้อีกฝ่ายหน้าแดงเขินอายได้ขนาดนี้เลย?

ว่าแล้วเชียว คนมันสวยแต่เกิดช่วยไม่ได้จริง ๆ