กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ดีจริง ไม่ต้องกินขี้แล้ว
เฉียวหว่านเหยียนยืนรอคนรับใช้กลับมารายงานอยู่ที่หน้าประตูจวนจิ่งอ๋อง ได้ยินเสียงรถม้าคันหนึ่งหยุดลงด้านหลัง จึงหันกลับไปมอง
เป็นรถม้าจากในวัง
หญิงวัยกลางคนแต่งกายอย่างข้าราชสำนักฝ่ายในก้าวลงมาจากรถม้า เฉียวหว่านเหยียนจำคนผู้นี้ได้ เป็นคนข้างกายฮองเฮาเหนียงเหนียง
เฉียวหว่านเหยียนเอ่ยถามเสียงเรียบ “ดึกป่านนี้แล้ว ทำไมกูกูสวีถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
กูกูสวียิ้มพลางกล่าว “คุณหนูรองเฉียวโชคดีมีสุข บ่าวหญิงรับคำสั่งจากฮองเฮาเหนียงเหนียงมารับคุณหนูรองเข้าวังเจ้าค่ะ”
สีหน้าเฉียวหว่านเหยียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ให้ตนเข้าวังเวลานี้น่ะหรือ ซ้ำยังให้กูกูสวีคนข้างกายฮองเฮามารับด้วยตัวเอง เห็นชัดๆ ว่ามาดีไม่ได้แน่
กูกูสวีกล่าวต่อ “ฮองเฮาเหนียงเหนียงมีรับสั่งให้เข้าเฝ้า คุณหนูรองเชิญเถิดเจ้าค่ะ”