กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คือเขา เป็นเขา เขานั่นเอง~
เที่ยงวันรุ่งขึ้น ประตูเรือนเดิมของสกุลเฉียวก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
บ่าวรับใช้เปิดประตูออกมา พอเห็นว่าเป็นเฉียวหว่านเหยียนก็รีบทำความเคารพทันที “คุณหนูรองขอรับ คุณหนูรองมาเยี่ยมท่านรองกับท่านสามหรือขอรับ”
เฉียวหว่านเหยียนไม่ได้พูดอะไร เป็นจื่อยวนที่พูดขึ้นมาแทน “คุณหนูของข้ามาหาคุณชายรอง วันนี้คุณชายรองน่าจะอยู่บ้านใช่ไหม”
“อยู่ขอรับ อยู่ขอรับ คุณชายรองเพิ่งกลับมาจากสวนยวี่ซิ่วยังไม่ถึงเวลาหนึ่งก้านธูปเลย ตอนนี้กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องขอรับ”
เฉียวชงซ่านกำลังจะออกจากจวนไปดื่มเหล้ากับเพื่อนสนิทสองสามคน ก็เห็นเฉียวหว่านเหยียนเดินสวนมาพอดี