หมาน้อยร้องไห้

หมาน้อยร้องไห้

สาวใช้เอ่ยเตือนประโยคหนึ่ง “ลู่จินเหย่ คุณหนูมาแล้ว”

ลู่จินเหย่ขยับตัวเล็กน้อย ตั้งท่าจะหันกลับมาแต่ไม่รู้คิดอะไรขึ้นได้ สองมือจึงคว้าขอบผ้าห่ม คลุมร่างท่อนบนกับหัวที่โผล่พ้นอยู่นั้นจนมิดชิด

ตอนนี้เลยไม่เหลือผิวเนื้อโผล่ออกมาให้เห็นแม้แต่นิดเดียว

สาวใช้เบิกตากลมโต แม้พวกนางในเรือนหย่งหนิงจะเห็นหน้าลู่จินเหย่อยู่บ่อย ๆ แต่ก็แทบไม่ได้คุยกัน

หรือจะพูดว่าไม่เคยคุยกันเลยสักคำก็ยังได้ ลู่จินเหย่ไม่คิดจะสนใจใครนอกจากคุณหนู มีแค่แม่นางจื่อยวนคนเดียวที่พอจะคุยกับเขาได้บ้างสองสามคำ