เจ้าไม่เหมือนคนอื่น

เจ้าไม่เหมือนคนอื่น

หัวใจของเฉียนเมี่ยวอวิ๋นเต้นกระหน่ำแทบจะทะลุออกมาทางคอหอย นางถอยหลังไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัวจนชนเข้ากับชั้นวางด้านหลัง

แจกันแก้วหลิวหลีด้านบนร่วงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ยิ่งทำให้บรรยากาศในห้องที่เย็นเยียบอยู่แล้วดูยะเยือกน่ากลัวจับใจ

“ท่าน... ท่านพี่!”

เฮ่อจืออวี่สาวเท้าไม่กี่ก้าวก็พุ่งเข้าไปหยิบกล่องไม้จินซือนานที่เปียกไปมุมหนึ่งขึ้นมาจากพื้น มือของเขาสั่นเทาขณะล้วงหยิบลูกกุญแจในแขนเสื้อออกมาไขเปิดกล่อง

ชั่วพริบตานั้น เฮ่อจืออวี่กลับไม่กล้าเปิดดู

ครู่หนึ่งต่อมา เขาถึงค่อย ๆ เปิดกล่องออก

เป็นตามคาดไม่ผิดเพี้ยน ขวดกระเบื้องด้านในแตกละเอียด ยาถอนกู่ซึมเข้าไปในเนื้อไม้ของกล่องจนหมดเกลี้ยง ไม่เหลือไว้แม้แต่น้อย